Παρασκευή, 10 Σεπτεμβρίου 2010
Αρχική Σελίδα Φουαγιέ Χιούγκο Γουίβινγκ: «Οι κυβερνήσεις οφείλουν να ακούν αυτούς που εκπροσωπούν...»

Χιούγκο Γουίβινγκ: «Οι κυβερνήσεις οφείλουν να ακούν αυτούς που εκπροσωπούν...»
Συντάχθηκε από τον/την The Movieworld Team   
Ημερομηνία Δημοσίευσης: Πέμπτη, 30 Μαρτίου 2006
Η Village Films μας παραχώρησε, σε αποκλειστικότητα για την Ελλάδα, μία μίνι συνέντευξη του πρωταγωνιστή του «V For Vendetta» η οποία δόθηκε ειδικά για χρήση στο Internet. Ο σαρανταεξάχρονος – σε λίγες ημέρες...– ηθοποιός (που έχει μεν αγγλική καταγωγή αλλά γεννήθηκε στη Νιγηρία και μεγάλωσε στην Αυστραλία!) βρίσκεται στον χώρο του κινηματογράφου για παραπάνω από είκοσι πέντε χρόνια αλλά δεν είχε καταφέρει να ξεφύγει από το φράγμα των «δεύτερων» ρόλων. Ούτε καν το γεγονός ότι διαθέτει το – μάλλον σπάνιο - ρεκόρ του να έχει παίξει και στις δύο διάσημες τριλογίες της εποχής μας τον βοήθησε πάρα πολύ. Αν όμως ο ρόλος του στο «Ο Αρχοντας Των Δακτυλιδιών» ήταν μικρός και πέρασε μάλλον απαρατήρητος δεν συνέβη το ίδιο και στα «The Matrix». Γιατί εκεί υποδύθηκε τον ψυχρό και απόμακρο μεν αλλά και τόσο επιβλητικό πράκτορα Σμιθ, τον... «πολλαπλά κλωνοποιημένο» αδυσώπητο εχθρό του Νίο και της παρέας του! Και καθώς έστεκε κάτι περισσότερο και από επάξια στο πλευρό του Κιάνου Ριβς και των άλλων πρωταγωνιστών αυτή ήταν και η αιτία για να γίνει επιτέλους γνωστός. Και αυτό, με τη σειρά του, πιθανότατα του έφερε και την πρόταση για το «V For Vendetta»: Ενα δύσκολο και απαιτητικό δηλαδή πρωταγωνιστικό ρόλο ο οποίος συνδυάζει δράση, δυνατές εσωτερικές δραματικές συγκρούσεις αλλά και την μεγάλη πρακτική δυσχέρεια του να πρέπει να φοράει συνέχεια μία μάσκα! Δεν ξέρουμε αν θα είναι και αυτός που θα τον κάνει σταρ, έστω και με τόση καθυστέρηση, εμείς πάντως του το ευχόμαστε...

Ηταν μεγάλη πρόκληση το να παίξεις σε όλη τη διάρκεια του φιλμ φορώντας τη μάσκα;

Χιούγκο Γουίβινγκ: Ενδιαφέρουσα ερώτηση καθώς είχα και μιαν ανάλογη περίπτωση με την οποία μπορούσα να κάνω συγκρίσεις. Στην ταινία παίζει και ο Τζον Χαρτ που, ως γνωστό, πρωταγωνιστούσε στο «Elephant Man». Να άλλος ένας ρόλος που απαιτούσε από τον ηθοποιό να φοράει μια μάσκα – έστω και διαφορετικού τύπου – την οποία δεν την βγάζει, δεν βλέπουμε ποτέ το αληθινό του πρόσωπο. Ομως η ερμηνεία του ήταν πολύ όμορφη, όλα τα συναισθήματα του είναι διακριτά ακόμα και πίσω από την μάσκα. Και αυτό γιατί είχε κατορθώσει να αποκτήσει μια ψυχική επαφή με τη ζωή του χαρακτήρα που ενσάρκωνε και το τί ένιωθε αυτός. Για εμένα πάντως το να δουλεύω φορώντας αυτή τη μάσκα ήταν προφανώς μία πρόκληση. Πάντα είναι πρόκληση το να μην μπορείς να εκφράσεις συναισθήματα και σκέψεις με τα μάτια και με το πρόσωπο...Αλλά, όπως και αν έχει, αν είσαι ηθοποιός δεν σκέφτεσαι τεχνικά με αυτό τον τρόπο. Ταυτίζεσαι με αυτά που λες, ταυτίζεσαι με τις ιδέες, με τους ηθοποιούς που παίζουν μαζί σου και έτσι τελικά δεν υπήρχε επί της ουσίας καμία διαφορά ανάμεσα στο να παίζω αυτό τον χαρακτήρα και όχι κάποιον άλλο. Οταν όμως έπρεπε να κάνω μικρές κινήσεις ή να κουνήσω δυνατά το κεφάλι μου η μάσκα δεν με βοηθούσε. Το ίδιο και όταν έπρεπε να μείνω ακίνητος για πολλή ώρα, πολύ σπάνια λειτουργούσε αυτό υπέρ του ρόλου. Οι στιγμές όμως που έδινα έμφαση σε κάτι ήταν εντάξει, έτσι βρήκαμε τον τρόπο να κάνω και άλλες τέτοιες κινήσεις, αυτό έκανε την μάσκα πιο «ζωντανή». Αν το σκεφτόμουν τεχνικά δε θα λειτουργούσε, αν όμως επικεντρωνόμουν σε αυτά που έλεγε ο χαρακτήρας τότε όλα ήταν μια χαρά.

Τί σε τράβηξε στην ταινία και στον χαρακτήρα που υποδύεσαι;

Χ. Γ.: Δύο ήταν τα ενδιαφέροντα στοιχεία που βρήκα στον χαρακτήρα, το ένα ήταν ακριβώς η πρόκληση της μάσκας και το άλλο ο ίδιος ο χαρακτήρας. Είναι εξαιρετικά πολυεπίπεδος, από την μία τόσο εκδικητικός και από την άλλη μια φυσιογνωμία που φέρνει ελπίδα. Είναι επίσης πληγωμένος και έχει μια πολύ έντονη θεατρική διάσταση. Είναι λοιπόν ιδιαίτερα πολυσύνθετος...Κάτι ακόμα που με εντυπωσίασε είναι οι ιδέες που διαπραγματεύεται η ταινία και οι οποίες είναι πολλές. Και για εμένα η κεντρική είναι ότι οι κυβερνήσεις οφείλουν να ακούν τα όσα λένε οι άνθρωποι που τις ψηφίζουν και τους οποίους εκπροσωπούν...

Πώς ήταν η συνεργασία σου με τη Νάταλι Πόρτμαν;

Χ. Γ.: Η Νάταλι είναι υπέροχη και το ίδιο υπέροχη ήταν και η συνεργασία μαζί της! Είναι πολύ έξυπνη, γλυκιά, πολύ, πάρα πολύ γενναιόδωρη, ευγενική, ζεστή με τους άλλους και έχει χιούμορ. Ολα αυτά δεν μπορούν παρά να σε κάνουν να τη συμπαθήσεις...Είναι πολύ ωραίο και το να δουλεύεις μαζί της γιατί είναι και πολύ ευαίσθητη και πιστεύω ότι έχει βρει τον τρόπο να αισθάνεται άνετα με τα συναισθήματα της και να τα εκφράζει αβίαστα. Δεν θα μπορούσες να ζητήσεις περισσότερα από μιαν ηθοποιό και νομίζω ότι όλα αυτά τα χαρίσματα της τα έφερε και στον ρόλο της. Η Ιβι υφίσταται μια μεγάλη μεταμόρφωση μέχρι το τέλος της ταινίας. Βασανίζεται από τον V και μετά βλέπει άλλους να βασανίζουν αυτόν. Κατά μιαν έννοια την πηγαίνει σε μια διαδικασία αναγέννησης και στο πέρας της έχει αλλάξει ολικά εξ αιτίας του, όπως και η ίδια έχει αλλάξει εκείνον. Πιστεύω ότι η Νάταλι κατανόησε σε βάθος όλη αυτή τη διαδρομή, χωρίς βέβαια να έχει βιώσει κάτι ανάλογο η ίδια κατάλαβε την πορεία που ακολουθεί ο χαρακτήρας της. Και η άνεση που έχει με τα συναισθήματα της, καθώς και το γεγονός ότι είναι ευφυής, την έκαναν να αποδώσει σωστά μπροστά την κάμερα αυτό το εσωτερικό «ταξίδι» της Ιβι...


 
the_million_dollar_hotel.jpg
photo94.jpg
photo7.jpg
photo4.jpg
photo3.jpg
photo9.jpg
photo5.jpg
photo6.jpg
photo8.jpg
photo2.jpg
photo93.jpg
photo1.jpg
photo92.jpg