| Saikaku Ichidai Onna [The Life Of Oharou] |
|
Η Ζωή Της Οχάρου |
Συντάχθηκε από τον/την Πέτρο Αλμπάνη
Ημερομηνία Δημοσίευσης: Παρασκευή, 20 Απριλίου 2007
|
![Saikaku Ichidai Onna [The Life Of Oharou]](http://movieworld.gr/images/stories/dvds/1OHAROU.jpg "Saikaku Ichidai Onna [The Life Of Oharou]")
|
| ID |
| Βαθμολογία: 8/10 |
| Είδος: Σινεφίλ, Κλασική! |
| Σκηνοθεσία: Κένζι Μιζογκούτσι |
| Σενάριο: Κένζι Μιζογκούτσι, Γιοσικάτα Γιόντα |
| Πρωταγωνιστούν: Κινίγιο Τανάκα, Τσούκιε Ματσούρα, Τοσίρο Μιφούνε |
| Διάρκεια: 146 |
| Χώρα: Ιαπωνία |
| Έτος: 1952 |
| Διανομή: Artfree |
| Ήχος: Dolby Digital 2.0 |
| Λόγος Πλευρών: 4:03 |
| Υπότιτλοι: Ναι |
|
|
Τι;
Η Οχάρου είναι η όμορφη καμαριέρα μιας πριγκίπισσας στο αρχαίο Κιότο. Ο Κατσουμοσάκε, ένας χαμηλόβαθμος σαμουράι, την ερωτεύεται και την οδηγεί σε ένα πανδοχείο όπου περνούν μαζί τη νύχτα. Η αστυνομία που ψάχνει για πόρνες τους συλλαμβάνει και τους καταδικάζει. Η Οχάρου και οι γονείς της εξορίζονται από την πόλη και ο Κατσουμουσάκε αποκεφαλίζεται. Στην εξορία η ομορφιά της Οχάρου δεν περνάει απαρατήρητη. Έτσι ένας πλούσιος έμπορος, θέλοντας να εξυπηρετήσει τον τοπικό φεουδάρχη, του την γνωρίζει σαν μια ερωμένη που πιθανόν να του χάριζε τον διάδοχο που λαχταρούσε. Ο άρχοντας εγκρίνει την Οχάρου που γρήγορα γεννάει ένα αγοράκι. Όμως μετά τη γέννηση του παιδιού το ζηλόφθονο χαρέμι του την διώχνει. Ταυτόχρονα ο πατέρας της την εξωθεί να γίνει εταίρα πολυτελείας και τα βάσανά της δεν έχουν τελειωμό… |
Πως;
Πάω στοίχημα ότι από αυτήν την αριστουργηματική ταινία του Μιζογκούτσι (που στην Ελλάδα πρωτοπαίχθηκε με τον άτυχο τίτλο «Οχάρου, Η Γυναίκα Της Ηδονής»!) εμπνεύστηκε ο Τακέσι Κιτάνο στο «Dolls» του και έβαλε τους δύο εραστές να βιώνουν τον ανέφικτο έρωτά τους, περιφερόμενοι σαν αθύρματα της μοίρας, ανήμποροι για οτιδήποτε…Έτσι και η Οχάρου (η μόνιμη στις ταινίες του Μιζογκούτσι Κινίγιο Τανάκα) χάνοντας τον μεγάλο της έρωτα τριγυρνά περιφέροντας την αλαβάστρινη ομορφιά της, ανίκανη να βιώσει την επίγεια χαρά. Το «Η Ζωή Της Οχάρου» είναι ένα φιλμ που θέτει υπό δοκιμασία την ευαισθησία των θεατών, την αγάπη τους για τον κινηματογράφο. Σ' αναστατώνει με ένα τρόπο απροσδιόριστο και απρόβλεπτο. Είναι βλέπεις η γοητεία της ποιητικής ασάφειας. Η ιστορία βρίθει κοινοτοπιών και φαντάζει με την πρώτη ματιά μελόδραμα, με την όμορφη Οχάρου να ελπίζει να έρθει κάποτε η εποχή που οι άνθρωποι θα μπορούν να αγαπούν ελεύθερα. Το σύνολο της αφήγησης καθορίζεται άμεσα ή έμμεσα από το χρήμα. Στο τέλος όμως ο Ιάπωνας δημιουργός αφήνει να διαρρεύσει η άποψη του ότι το όραμα της «υλικής» ευτυχίας είναι σαθρό και ουτοπικό. Και το κάνει με ένα διδακτισμό (λίγο άσκοπο) που θυμίζει Μπρεχτ. Μόνον όμως μέχρι εκεί!
Γιατί ο Μιζογκούτσι διακατέχεται από άλλη κοσμοθεωρία, διαφορετική και η οποία απέχει παρασάγγας από τη δυτική φιλοσοφία. Οντας ζωγράφος και ο ίδιος εστιάζει εικαστικά: Γραμμές καθαρές δημιουργούν μία μάξιμουμ αφαίρεση με ένα μίνιμουμ εκφραστικών στοιχείων δίχως βέβαια να χάνεται ο ρεαλισμός της αφήγησης. Μην περιμένετε έτσι close up, μονάχα στατικά και μακρόσυρτα πλάνα. Ένας σχολαστικός «εστετισμός» κυριαρχεί σ' όλα τα κάδρα του φιλμ με τον σκηνοθέτη να περιφρονεί το στόρι και να υπηρετεί ευλαβικά τη φόρμα. Κι όμως μέσω αυτής κατορθώνει να ελαφρύνει το «βίαιο» θέμα του, τη σπουδή δηλαδή στο γυναικείο κάλλος. Σε ρόλο «συνοδηγού» η μουσική και το ιαπωνικό θέατρο Καμπούκι, δεν υποστηρίζουν σε καμία στιγμή το ποθητό σώμα της Οχάρου, λειτουργούν αυτόνομα. Η επίγευση μετά από περίπου εκατόν πενήντα λεπτά ασπρόμαυρα λεπτά ράθυμου ύφους είναι καθαρά ουμανιστική. Η ομορφιά της Οχάρου και της όποιας Οχάρου αέναα θα υπάρχει για να τονίζει μια συμπαντική τελειότητα και αρμονία που, ότι κι αν γίνει και όποιες digital επαναστάσεις κι αν συμβούν, αυτή εκεί, αδιατάραχτη, σημείο αναφοράς. Και φυσικά ο Μιζογκούτσι, γαλουχημένος με ανατολική σκέψη (λέγε με στοχασμό), δε θα μπορούσε παρά να αφαιρέσει από το φιλμ τους πολλούς διαλόγους για χάρη της σιωπηλής σκέψης. Σίγουρα η θέαση ενός τέτοιου φιλμ απαιτεί υπομονετικό βλέμμα που να μπορεί να αποδεσμευτεί από την λογοκρατούμενη δυτική ματιά καθώς η ταινία του μεγάλου Ιάπωνα δημιουργού αποτελέι ποίηση «ρεαλιστικού» τύπου. Τολμήστε τη όμως, δε θα βγείτε χαμένοι! |
EXTRAS
Τίποτα
*
- Απαράδεκτη έκδοση
* Επαρκής έκδοση
** Μέτρια έκδοση
*** Καλή έκδοση
**** Άριστη και πολύ επιμελημένη έκδοση
|
Play 
