| In A Dark Place |
|
Στο Σπίτι Του Φόβου |
Συντάχθηκε από τον/την Δήμητρα Σταθοπούλου
Ημερομηνία Δημοσίευσης: Παρασκευή, 12 Οκτωβρίου 2007
|
|
| ID |
| Βαθμολογία: 5/10 |
| Είδος: Θρίλερ, Ψυχολογικό |
| Σκηνοθεσία: Ντονάτο Ροτούνο |
| Σενάριο: Πίτερ Γουάντινγκτον |
| Πρωταγωνιστούν: Λίλι Σομπιέσκι, Τάρα Φιτζέραλντ, Κρίστιαν Όλσον, Γκάμπριελ Άνταμ |
| Διάρκεια: 95 |
| Χώρα: Λουξεμβούργο, Αγγλία |
| Έτος: 2006 |
| Διανομή: AVE |
| Ήχος: Dolby Digital 2.0 |
| Λόγος Πλευρών: 16:09 |
| Υπότιτλοι: Ναι |
|
|
Τι;
Η νεαρή Άννα βρίσκει μια καλοπληρωμένη δουλειά σε μια απομονωμένη έπαυλη ως νταντά δύο ορφανών πλουσιόπαιδων. Η δουλειά φαίνεται ιδανική παρά την ψυχρή και παράξενη επιστάτρια του σπιτιού. Σύντομα όμως η Άννα αντιλαμβάνεται κάποιες μυστηριώδεις παρουσίες να παρακολουθούν αυτήν και τα παιδιά. Η επιστάτρια το αρνείται αλλά το κλίμα γίνεται όλο και πιο περίεργο και τα παιδιά πιο απόμακρα. Όταν η Άννα ανακαλύπτει ότι οι σκοτεινές φιγούρες που είδε ανήκουν σε δύο νεκρούς υπαλλήλους της έπαυλης αποφασίζει να προστατεύσει τα παιδιά από τα κακά αυτά πνεύματα που επέστρεψαν για να τα βλάψουν. Είναι όμως τα φαντάσματα αληθινά ή δημιουργίες του συγχυσμένου της μυαλού; |
Πως;
Μια ταινία βασισμένη στο – μεταφερμένο πολλές φορές στο σινεμά - μυθιστόρημα του Χένρι Τζέιμς «Το Στρίψιμο Της Βίδας». Αν η ταινία κατάφερνε να κρατήσει σε εγρήγορση τον θεατή τότε θα την κατατάσσαμε στη λίστα των θρίλερ που έχουν ξεχωρίσει. Ωστόσο οι ρυθμοί είναι υπερβολικά αργοί και όλος ο χρόνος αναλώνεται σε γεγονότα και καταστάσεις που δεν προξενούν εντυπώσεις ή τρόμο με σκοπό να φθάσουμε μεν σε ένα τέλος που αξίζει αλλά όμως η πορεία προς αυτό χάνει την ουσία της κατά τη διάρκεια της ταινίας. Τέτοια σενάρια έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε εκείνο όμως που αξίζει πραγματικά είναι οι ερμηνείες τόσο της Λίλι Σομπιέσκι όσο και της Τάρα Φιτζέραλντ. Ειδικά η δεύτερη που υποδύεται την επιστάτρια αναμφίβολα είναι εκείνη που χαρακτηρίζει την ταινία ως θρίλερ δείχνοντας έναν σκληρό, κυνικό και απόμακρο τύπο ανθρώπου που δεν ξέρεις τί πραγματικά κρύβει. Αν μάλιστα προσθέσουμε και την υπέροχη μουσική του Άνταμ Πεντς σε μια δίλεπτη σκηνή με τη Φιτζέραλντ που γοητεύει και συνεπαίρνει το θεατή συνδυάζοντας την απόλυτη ηδονή με το απόλυτο σκοτάδι των νεκρών τότε σίγουρα αξίζει ένα πέντε, ακόμα και αν η υπόλοιπη ταινία δεν έχει να παρουσιάσει κάτι διαφορετικό από ότι έχουμε συνηθίσει. |
EXTRAS
Τίποτα *
- Απαράδεκτη έκδοση
* Επαρκής έκδοση
** Μέτρια έκδοση
*** Καλή έκδοση
**** Άριστη και πολύ επιμελημένη έκδοση
|