| Fat City |
|
|
Συντάχθηκε από τον/την Γιώργο Καλαποθαράκο
Ημερομηνία Δημοσίευσης: Παρασκευή, 06 Μαρτίου 2009
|
|
| ID |
| Βαθμολογία: 6/10 |
| Είδος: Δράμα |
| Σκηνοθεσία: Τζον Χιούστον |
| Σενάριο: Λέοναρντ Γκάρντνερ |
| Πρωταγωνιστούν: Στέισι Κιτς, Τζεφ Μπρίτζες, Σουζάν Ταϊρέλ |
| Διάρκεια: 93 |
| Χώρα: Η. Π. Α. |
| Έτος: 1972 |
| Διανομή: Sony |
| Ήχος: Dolby Digital 2.0 |
| Λόγος Πλευρών: 1.85:1 |
| Υπότιτλοι: Ναι |
|
|
Τι;
Ένας πρώην μποξέρ που προσπαθεί να βρει δύναμη να ξαναγυρίσει στις προπονήσεις. Ένας νεαρός που μόλις έχει τελειώσει το σχολείο και γεμάτος όρεξη πάει να δοκιμαστεί κι αυτός στον σκληρό κόσμο του μποξ. Οι δρόμοι τους θα διασταυρωθούν και μια φιλική σχέση θα δημιουργηθεί μεταξύ τους... |
Πως;
Ο Τζον Χιούστον δημιούργησε εδώ μια ταινία χαμηλού προφίλ με εξαιρετικές ερμηνείες. Πόνταρε πολλά στους ηθοποιούς του, ακόμα και σε αυτούς που ενσαρκώνουν τους μικρότερους ρόλους οι οποίοι είναι πολύ μελετημένοι. Ο Χιούστον για άλλη μια φορά ασχολείται με ανθρώπους του περιθωρίου, με αντιήρωες. Ο Στέισι Κιτς δίνει μια πολύ καλή ερμηνεία ως αποτυχημένος μποξέρ (κάτι που είχε ζήσει και ο ίδιος ο Χιούστον) ο οποίος πασχίζει να γυρίσει στην ενεργό δράση. Πριν τα παρατήσει ήταν πολύ κοντά στην κορυφή και αυτό θα στοιχειώσει την υπόλοιπη ζωή του. Θα καταφέρει να κάνει άλλο έναν αγώνα και μάλιστα θα νικήσει όμως βλέπει ότι δεν έχει μέλλον και θα τα παρατήσει ξανά. Ο Τζεφ Μπρίτζες είναι ο νεαρός που δεν έχει προοπτικές να κάνει κάτι στη ζωή του. Δεν έχει ενδιαφέροντα και καταλήγει τυχαία στο μποξ, χωρίς καν να είναι ιδιαίτερα καλός. Όλοι οι χαρακτήρες της ταινίας περιφέρονται και σπαταλούν τη ζωή τους στα μπαρ. Δεν έχουν διεξόδους και το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να ονειρεύονται. Όλη η αισθητική της ταινίας - αλλά και η θεματολογία της - θυμίζουν τον κόσμο του Τσαρλς Μπουκόφσκι. Υπάρχουν οι μποξέρ, υπάρχει το αλκοόλ, υπάρχουν τα αδιέξοδα και οι χαμένες ευκαιρίες...
Μια από τις πιο δυνατές στιγμές είναι η παρουσία του Σίξτο Ροντρίγκεζ ο οποίος υποδύεται τον μποξέρ που θα αντιμετωπίσει ο Στέισι Κιτς. Δεν έχει ούτε μια ατάκα κι όμως η απομόνωσή του, η σιωπή που τον περικυκλώνει συνέχεια, η ήττα του, το γεγονός ότι αγωνίζεται ενώ πονάει πολύ και το κάνει μόνο και μόνο για να κερδίσει κάποια χρήματα είναι συγκλονιστικά. Πολύ καλή και η φωτογραφία αλλά και η μουσική. Ο Χιούστον κατηγορήθηκε για μονοδιάστατη αφήγηση, η δική μου άποψη είναι ότι αν είχε άλλο ρυθμό η ταινία θα είχε χάσει την δύναμή της. Οταν έχει να κάνεις με μποξ δεν μπορεί το σενάριο να έχει κορύφωση και σασπένς...Χωρίς ξεκάθαρη αρχή και φινάλε ο Χιούστον εδώ ακολούθησε - χωρίς να το επιδιώκει, ίσως και δίχως ούτε καν να το γνωρίζει - τους κανόνες του ανεξάρτητου αμερικανικού κινηματογράφου και το έκανε πολύ επιτυχημένα.
|
EXTRAS
Τίποτα
*
- Απαράδεκτη έκδοση
* Επαρκής έκδοση
** Μέτρια έκδοση
*** Καλή έκδοση
**** Άριστη και πολύ επιμελημένη έκδοση
|
Play 
