| The Visitor |
| |
Συντάχθηκε από τον/την Ελένη Θάνου
Ημερομηνία Δημοσίευσης: Πέμπτη, 19 Μαρτίου 2009 |
|
| ID |
| Βαθμολογία: 5/10 |
| Είδος: Κοινωνική |
| Σκηνοθεσία: Τόμας Μακάρθι |
| Σενάριο: Τόμας Μακάρθι |
| Πρωταγωνιστούν: Ρίτσαρντ Τζένκινς, Χαζ Σλέιμαν, Χιάμ Αμπάς |
| Διάρκεια: 108 |
| Χώρα: Η. Π. Α. |
| Έτος: 2009 |
| Διανομή: Artfree |
|
|
Τι;
Ο Γουόλτερ, ηλικιωμένος καθηγητής και ολομόναχος μετά τον θάνατο της γυναίκας του, έχει χάσει την επιθυμία του για ζωή. Όταν το πανεπιστήμιο τον στέλνει στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης έκπληκτος βρίσκει στο διαμέρισμα του ένα ζευγάρι μεταναστών, τον Τάρεκ και την κοπέλα του, θύματα κτηματομεσιτικής απάτης. Θα τους επιτρέψει να μείνουν και ο Τάρεκ συγκινημένος απ' την καλοσύνη του θα τον διδάξει αφρικανικό τύμπανο. Οι έντονοι ήχοι του θα ξυπνήσουν στον Γουόλτερ την δίψα για ζωή και με τον νέο του δάσκαλο μουσικής στο πλευρό του αρχίζει να ανακαλύπτει τη τζαζ. Μέχρι που η αστυνομία συλλαμβάνει τον άτυχο Τάρεκ ο οποίος δεν έχει τα απαραίτητα έγγραφα και τον θέτει υπό κράτηση με σκοπό την απέλαση του... |
Πως;
Ανάλαφρο αλλά ταυτόχρονα και ατμοσφαιρικό φιλμ με μια ισχυρή δόση ρεαλισμού να το διαπερνάει. Αποφεύγει εσκεμμένα τις επιτηδευμένες ανατροπές και φλερτάρει με την καθημερινότητα διατηρώντας έναν χαλαρό ρυθμό. Απ' τη στιγμή που συναντιέται το ζευγάρι με τον καθηγητή η ταινία αποκτά ένα υπέροχο χρώμα και αρχίζει να χορεύει στους ρυθμούς του αφρικάνικου τυμπάνου. Καθώς παρατηρούμε τον Γουόλτερ να αλλάζει στάση απέναντι στη ζωή η ιστορία γεμίζει ελπίδα. Μετά το επεισόδιο της σύλληψης όμως αν και γίνεται συγκινητική η ταινία αρχίζει σταδιακά να χάνει το ενδιαφέρον της και μοιάζει να μένει στάσιμη. Ακόμα και έτσι όμως θέτει μερικά εύστοχα ερωτήματα σχετικά με την μετανάστευση, την προσπάθεια καταστολής της και την αντιμετώπιση των μεταναστών.

Βασίζεται πάντως πολύ στις δυνατές ερμηνείες - με τον Ρίτσαρντ Τζέκινς να ξεχωρίζει στο ρόλο του Γουόλτερ - και χωρίς αυτές θα έχανε πολύ απ' το αρχικό της ενδιαφέρον το οποίο επανέρχεται καθώς πλησιάζει προς το φινάλε. Στο επίκεντρο βρίσκεται περισσότερο ο άνθρωπος παρά η βεβιασμένη δράση και αφήνει μια έντονη αίσθηση ελπίδας χάρη στον ουμανιστική προσέγγιση η οποία χαρακτηρίζει το σύνολο. |