| The Curious Case Of Benjamin Button |
| Η Απίστευτη Ιστορία Του Μπέντζαμιν Μπάτον |
Συντάχθηκε από τον/την Τίνυ Λεονάρδου
Ημερομηνία Δημοσίευσης: Πέμπτη, 22 Ιανουαρίου 2009 |
|
| ID |
| Βαθμολογία: 5/10 |
| Είδος: Κοινωνική, Δράμα |
| Σκηνοθεσία: Ντέιβιντ Φίντσερ |
| Σενάριο: Έρικ Ροθ |
| Πρωταγωνιστούν: Μπραντ Πιτ, Κέιτ Μπλάνσετ |
| Διάρκεια: 166 |
| Χώρα: Η. Π. Α. |
| Έτος: 2008 |
| Διανομή: Village Films |
|
|
Τι;
Η ιστορία της ζωής του Μπέντζαμιν Μπάτον που γεννιέται γέρος και γίνεται νεότερος καθώς μεγαλώνει. |
Πως;
Ο Μπέντζαμιν Μπάτον λοιπόν γεννιέται σε ένα σώμα ογδοντάχρονου άντρα αλλά με το μυαλό της κανονικής του ηλικίας. Εγκαταλείπεται από την οικογένειά του και βρίσκει καταφύγιο σε ένα γηροκομείο της Νέας Ορλεάνης. Εκεί γνωρίζει και την Ντέιζι, εγγονή μιας γυναίκας που φιλοξενείται στο ίδιο γηροκομείο. Από εκεί και πέρα ξεδιπλώνεται η ιστορία της ζωής τους μέσα από το ημερολόγιο του ίδιου του Μπέντζαμιν και τις αφηγήσεις της υπερήλικης Ντέιζι από το κρεβάτι του νοσοκομείου λίγο πριν ο τυφώνας Κατρίνα πλήξει τη Νέα Ορλεάνη. Βλέποντας το τρέιλερ πριν από καιρό με ένα φίλο με ρώτησε «Φόρεστ Γκαμπ;» και τον χαρακτήρισα υπερβολικό.

Δυστυχώς όχι μόνο δεν ήταν αλλά είχε και με το παραπάνω δίκιο...Αγνοούσα ότι και οι δύο ταινίες είναι έργα του ίδιου σεναριογράφου, οι ομοιότητες είναι πολλές και στο στήσιμο και στην αφηγηματική δομή. Αυτό που λείπει από το «...Μπέντζαμιν Μπάτον» είναι το χιούμορ και οι ιστορικές αναφορές. Η ιδέα βασίζεται σε μια ιστορία του Σκοτ Φιτζέραλντ αλλά από αυτήν ο Ροθ κρατά μόνο την ιδιαίτερη «πάθηση» του Μπάτον και τίποτα άλλο. Αυτή η ιδιαίτερη κατάσταση του κεντρικού χαρακτήρα είναι και ο βασικός άξονας πάνω στον οποίο στήνεται όλη η ταινία. Χωρίς αυτό δεν θα ήταν τίποτα άλλο από μια κοινή ιστορία αγάπης. Ξεκίνησα να την βλέπω με ομολογουμένως υψηλές προσδοκίες. Μου αρέσει το σινεμά του Φίντσερ («Seven», «Fight Club», «Zodiac») και πίστευα ότι η συγκεκριμένη ιδέα θα τον προκαλούσε να φτιάξει κάτι πραγματικά μοναδικό. Στη συγκεκριμένη ταινία η σκηνοθεσία του, χωρίς να είναι ελλιπής, θεωρώ πως είναι υπερβολικά «εκ του ασφαλούς» και κοινότοπη. Οι ερμηνείες είναι καλές, τα πάντα είναι σωστά και προσεγμένα αλλά το αποτέλεσμα μάλλον με απογοήτευσε. Είναι μια ταινία προβλέψιμη και εύκολη χωρίς εκείνο το στοιχείο που θα μπορούσε να την κάνει μοναδική...

|