| Klute |
| Η Εξαφάνιση |
Συντάχθηκε από τον/την Φωτεινή Σίμου
Ημερομηνία Δημοσίευσης: Πέμπτη, 19 Ιουνίου 2008 |
|
| ID |
| Βαθμολογία: 8/10 |
| Είδος: Αστυνομική, Νουάρ |
| Σκηνοθεσία: Άλαν Τζ. Πάκουλα |
| Σενάριο: Άντι Λιούις, Ντέιβ Λιούις |
| Πρωταγωνιστούν: Τζέιν Φόντα, Ντόναλντ Σάδερλαντ, Ρόι Σνάιντερ, Τσάρλς Κιόφι |
| Διάρκεια: 114 |
| Χώρα: Η. Π. Α. |
| Έτος: 1971 |
| Διανομή: Master |
|
|
Τι;
Ένας επιχειρηματίας εξαφανίζεται μυστηριωδώς. Λίγο πριν την εξαφάνισή του πιστεύεται ότι είχε επικοινωνία μέσω ερωτικών γραμμάτων με ένα call girl από τη Νέα Υόρκη. Ο πιστός φίλος του αγνοούμενου, ντετέκτιβ στο επάγγελμα, έρχεται στη Νέα Υόρκη, έρχεται σε στενή επαφή με την εν λόγω πόρνη και από κοινού προσπαθούν να ανακαλύψουν τί έχει συμβεί. Το παρελθόν σκάβεται εκτεταμένα ενώ τα κίνητρα παραμένουν θολά. Μαγνητόφωνα με κλεμμένες συνομιλίες εμφανίζονται και ένας άνθρωπος υπεράνω πάσης υποψίας σιγά – σιγά φαίνεται πως είναι το κλειδί του μυστηρίου... |
Πως;
Το «Klute» είναι ένα εξαιρετικό δείγμα αστυνομικού θρίλερ με την υπογραφή ενός master κινηματογραφιστή της δεκαετίας του '70, του Άλαν Τζέι Πάκουλα. Ένα υβριδικό φιλμ νουάρ που αντιπαραθέτει τον κυνισμό του εγκλήματος με το ρομαντισμό. Οι τρεις κύριοι χαρακτήρες προβάλλουν τις ανασφάλειες και τις απογοητεύσεις τους υποκινούμενοι από τις σκοτεινές τους επιθυμίες. Η τριαδική σχέση ανάμεσα στον ντετέκτιβ, την ανεπιτήδευτη femme fatale και τον ψυχοπαθή δολοφόνο είναι τόσο σκανδαλιστική και συνάμα πολύπλοκη που κάνουν την ταινία να μοιάζει με βραδυφλεγή βόμβα η οποία εκρήγνυται ακόμα και σήμερα.

Επίκεντρο του φιλμ είναι μια πόρνη, μια μοναχική femme fatale, η Μπρι Ντάνιελς. Έξυπνη, δραστήρια και με συμπεριφορά «κάνε σεξ και φύγε» διεκδικεί ταυτόχρονα την ανεξαρτησία και τη θηλυκότητα της. Η αφηγηματική γραμμή της ταινίας έχει ως βάση εκκίνησης την υποκειμενική οπτική γωνία της Μπρι ενώ η «αλήθεια» των υπόλοιπων χαρακτήρων είναι ουσιαστικά η προβολή πτυχών της ψυχοσύνθεσης της. Η Τζέιν Φόντα βρίσκεται στην μετά «Μπαρμπαρέλα» περίοδο και λάμπει μέσα στον αντιπολεμικό ακτιβισμό (για το Βιετνάμ...) που χαρακτήριζε την τότε πραγματική ζωή της και η ερμηνεία της είναι τέτοιου επιπέδου που το λιγότερο που μπορούμε να πούμε για αυτήν είναι ότι το Οσκαρ που της χάρισε ήταν το λιγότερο δικαιολογημένο! |