| Need For Speed Carbon |
| Συντάχθηκε από τον/την Zaphod |
| Ημερομηνία Δημοσίευσης: Τρίτη, 05 Δεκεμβρίου 2006 |
 Βαθμολογία: 7/10 Είδος: Arcade Simulator Κατασκευαστής: Electronic Arts Ελάχιστες Απαιτήσεις: Pentium 4 1,7GHz, 512MB RAM, κάρτα γραφικών Radeon 8500/GeForce Ti-4200 με 64ΜΒ μνήμη, 4,7GB χώρος στο σκληρό δίσκο Προτεινόμενη Σύνθεση: Pentium 4 3GHz, 1GB RAM, κάρτα γραφικών Radeon 1600/GeForce 7600 με 128ΜΒ μνήμη Website: http://www.ea.com/nfs/carbon/us/home.jsp Βαθμός Δυσκολίας: Μέσος +: Εξαιρετικά εφέ φωτισμού, υπερπληθώρα αναβαθμίσεων και μοντέλων, ταχύτατη δράση –: Υπερβολικά arcade και εξίσου υπερβολικά "κονσολάδικο", μία από τα ίδια στο gameplay, βαρετή μουσική Η σειρά arcade racing παιχνιδιών «Need For Speed» (“NFS”) της ΕΑ αποτελεί ένα από τα καλύτερα δείγματα για το πώς μία μεγάλη εταιρεία μπορεί να ξεζουμίσει έναν τίτλο της όσο δεν παίρνει άλλο. Ανάμεσα στα “NFS” βρίσκουμε πρωτιές όπως εκείνη του πρώτου ρεαλιστικού 3D (έστω και ψευδοτρισδιάστατου) παιχνιδιού αγώνων ή την μεταφορά στους υπολογιστές του κόσμου των «πειραγμένων» αυτοκινήτων και της κόντρας σε δημόσιους δρόμους. Στην ίδια σειρά όμως έχουμε δει ουκ ολίγες φορές και τίτλους που κυκλοφόρησαν όπως - όπως προκειμένου να γίνει μία ακόμη αρπαχτή πάνω στο πολύπαθο όνομα “Need for Speed”. Πριν κλείσει καλά - καλά ένας χρόνος από τη δεύτερη συνέχεια της υποκατηγορίας “NFS Underground”, το “Most Wanted” το οποίο διακρίθηκε καθώς μετέφερε στους υπολογιστές με απολαυστικό τρόπο τη μόδα των ημερών που είναι τα «φτιαγμένα» αυτοκίνητα και οι παράνομες κόντρες στους δρόμους της πόλης, ένας ακόμη τίτλος έρχεται να προστεθεί. Το “Carbon” έχει όλες εκείνες τις προδιαγραφές ενός ακόμη παιχνιδιού - αρπαχτή: Κυκλοφόρησε σε μικρή χρονική απόσταση από τον προκάτοχό του, βασίζεται ακριβώς στην ίδια ιδέα και με ταυτόσημη υλοποίηση και τέλος διαθέτει ελάχιστες τροποποιήσεις στον τεχνικό τομέα. Καταφέρνει όμως με τον κατάλληλο καλλωπισμό με την υπογραφή των μάγων της προγραμματιστικής ομάδας της ΕΑ να...χρυσώσει το χάπι και να καταφέρει να πλασαριστεί ως κάτι νέο; Όπως θα δείτε στη συνέχεια η απάντηση είναι ρητή: Οχι! Αυτό όμως δε σημαίνει ότι έχουμε να κάνουμε με ένα κακό παιχνίδι, τουναντίον μάλιστα. Αλλά ας δούμε τα πράγματα από την αρχή... Μετά από ένα πέρασμα στον κόσμο της ημέρας το “NFS” της παράνομης κόντρας ξαναγυρίζει στο φυσικό του περιβάλλον: Το νυχτερινό σκηνικό λουσμένο στα φώτα νέον και στις αντανακλάσεις της βροχής. Η φανταστική τοποθεσία του Carbon Canyon όπου αυτό εκτυλίσσεται αποτελεί μακράν το πιο φουτουριστικό σκηνικό από κάθε άλλο παιχνίδι της σειράς. Βασισμένο αποκλειστικά στο gameplay του προκατόχου του “NFS Most Wanted” (http://movieworld.gr/dvdplus/specialfeatures/default.asp?ID=69) έχει αποκτήσει αρκετά ενδιαφέροντα επιπλέον χαρακτηριστικά χωρίς να χάσει κανένα από τα μέχρι τώρα καλούδια του. Έτσι ενώ τα αγωνίσματα παραμένουν τα κλασικά εναντίον αντίπαλων οδηγών και της αστυνομίας, καθώς και οι διαγωνισμοί πλαγιολίσθησης, πλέον συναντάμε και συντρόφους στη μάχη της ασφάλτου. Πρόκειται για άλλους οδηγούς που μπαίνουν στην ομάδα μας και παρακολουθούν από κοντά τους αγώνες με τα αυτοκίνητά τους έχοντας σαν σκοπό να προσφέρουν τη δική τους βοήθεια στον κοινό στόχο, δηλαδή τη νίκη. Έτσι κάποιοι από αυτούς αναλαμβάνουν να εμποδίσουν τους αντιπάλους σας κλείνοντάς τους το δρόμο, κάποιοι άλλοι να σας αποκαλύψουν τα κρυφά περάσματα για να κόψετε δρόμο και τέλος υπάρχουν κι εκείνοι που απλώς περνούν μπροστά σας με τεράστια ταχύτητα την οποία εκμεταλλεύεστε με το φαινόμενο του slipstream (κινείστε πολύ κοντά τους και πίσω τους όπου οι στροβιλισμοί του αέρα που αυτοί προκαλούν μειώνουν την αεροδυναμική αντίσταση του οχήματός σας αυξάνοντας κατακόρυφα την τελική ταχύτητά του). Με αυτόν τον τρόπο το gameplay αποκτά στοιχεία στρατηγικής καθώς θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε τον κάθε ένα από αυτούς στον κατάλληλο αγώνα και την κατάλληλη στιγμή για να «πάρετε κεφάλι» από τους αντίπαλους οδηγούς. Βέβαια έχετε υπόψη σας ότι και οι εχθροί σας διαθέτουν συντρόφους στον αγώνα με την ίδια ακριβώς αποστολή. Κατά συνέπεια όχι μόνον αποκτάτε επιπλέον μπελάδες στην προσπάθειά σας για τη νίκη αλλά οι δρόμοι πλέον πλημμυρίζουν από αυτοκίνητα που τρέχουν σαν παλαβά (ακόμη και δώδεκα σε έναν αγώνα!). Άλλη μία ενδιαφέρουσα προσθήκη έχει να κάνει με τη λεγόμενη «γλυπτική του αμαξώματος» (τη λεγόμενη autosculpt) δηλαδή τη δυνατότητα να τροποποιήσετε την εμφάνιση των αξεσουάρ που τοποθετείτε στο αυτοκίνητό σας (π. χ. το πλάτος και τη γωνία των αεροτομών ή την επιφάνεια και το σχήμα των αεραγωγών) και έτσι το modification των αυτοκινήτων οδηγεί τώρα πια σε πραγματικά αναρίθμητους συνδυασμούς. Σε ότι αφορά στον αριθμό και τον τύπο των μοντέλων παρατηρούμε κατακόρυφη αύξηση. Στο “Carbon” αποκτούν πρωταγωνιστικό ρόλο τα λεγόμενα “muscle cars” δηλαδή τα ογκώδη αμερικανικά αυτοκίνητα προηγούμενων δεκαετιών με την τερατώδη ιπποδύναμη και τις ατελείωτες πλαγιολισθήσεις. Στον οπτικακουστικό τομέα δεν έχουν γίνει πολλές αλλαγές παρά μόνο τροποποιήσεις στα σημεία όπως η ελαφριά αύξηση της λεπτομέρειας των τρισδιάστατων μοντέλων των αυτοκινήτων καθώς και η πιο εντυπωσιακή χρήση των εφέ αντανάκλασης. Ειδικά στον τομέα του ήχου όμως τα πράγματα έχουν πάει προς τα πίσω. Ενώ τα ηχητικά εφέ παραμένουν πλούσια (με εναλλαγές στον ήχο που παράγει κάθε αυτοκίνητο) και αρκετά πειστικά τα μουσικά θέματα είναι από άνευρα έως και ενοχλητικά σε αντίθεση με τα πασίγνωστα beats των προκατόχων του.  Τί σημαίνουν όμως στην πράξη τα παραπάνω; Πέραν από την καλοδεχούμενη προσθήκη νέων χαρακτηριστικών τα οποία μάλιστα θα χαρακτήριζα αρκετά ενδιαφέροντα αλλά και την αυξημένη ποικιλία στον αριθμό και την ποικιλία των αυτοκινήτων το “Carbon” μοιάζει σε όλα του τα σημεία με απλό add-on. Ενοχλητικά - έως και προσβλητικά - επαναλαμβανόμενο, υπερβολικά arcade για μία ακόμη φορά, όχι μόνο δεν προωθεί ουσιαστικά την κατηγορία του αλλά ενδέχεται να αφήσει παγερά αδιάφορους τους φίλους της σειράς (εκτός από τους φανατικούς ίσως οι οποίοι ούτως ή άλλως και τον επόμενο μήνα να έβγαινε μία νέα συνέχεια θα έσπευδαν να την αγοράσουν). Από την άλλη η κατάσταση φωνάζει από μακριά ότι έχουμε να κάνουμε με ένα απλώς περιποιημένο port από τις νέας γενιάς παιχνιδομηχανές (λέγε με X-Box 360) ενώ η εμφανής αύξηση των απαιτήσεων σε υπολογιστική ισχύ δε δικαιολογείται από το τελικό αποτέλεσμα - ειδικά μάλιστα αν δεν ενεργοποιήσετε το antialiasing μπορεί να σας φανεί ακόμη και χειρότερο εμφανισιακά από το “Most Wanted”. Αρπαχτή λοιπόν; Σαφέστατα! Να όμως που ο χαρακτήρας του “Carbon” παραμένει ελκυστικός - ειδικά αν αντιμετωπιστεί ως ένα ακόμη εντυπωσιακό arcade - και το οπτικοακουστικό πακέτο αρκούντως εντυπωσιακό. Με λίγα λόγια λοιπόν όσοι δεν είχατε την τύχη να γνωρίσετε ως σήμερα κάποιο από τα “NFS” στην μετα-“Underground” εποχή και σας αρέσει το «σπορ» είναι σίγουρο ότι θα μείνετε ευχαριστημένοι. Αν από την άλλη είστε ήδη κάτοχοι καταρχήν του υπέροχου “NFS Underground 2” ή ακόμη και του “Most Wanted” τότε άποψή μου είναι ότι δεν αξίζει τον κόπο. Καλύτερα να περιμένετε αν - και πότε...- η ΕΑ αποφασίσει να φέρει κάτι πραγματικά νέο στην πασίγνωστη πλέον σειρά “NFS”. Ως τότε να με συγχωρούν οι κύριοι της ΕΑ αλλά προσωπικά δεν θα τους συνδράμω με τον οβολό μου... [Δείτε τέλος και την χορταστική λίστα αυτοκινήτων του "Carbon": Alfa Romeo Brera (2006), Aston Martin DB9 (2004), Audi R8/Le Mans Quattro (2007), BMW M3 GTR (2003), Chevrolet Camaro Concept (2006), Chevrolet Camaro SS (1967), Chevrolet Camaro SS 454 (1970), Chevrolet Chevelle SS (1970), Chevrolet Corvette Z06 GT (2006), Chrysler 300C SRT-8 (2006), Dodge Challenger (1971), Dodge Challenger Concept (2008), Dodge Charger R/T (1969), Dodge Charger RT (1969), Dodge Charger SRT8 (2006), Dodge Viper SRT-10 (2006), Ford GT (2005), Ford Mustang GT (2006), Ford Shelby GT500 (1967), Ford Shelby GT500-07 (2007), Infiniti G35 (2004), Jaguar XK (2007), Koenigsegg CCX (2006), Lamborghini Gallardo (2006), Lamborghini Murcielago (2004), Lexus IS300 (2004), Lotus Elise (2004), Lotus Europa S (2006), Mazda RX7 (1999), Mazda RX8 (2003), Mazda Speed3 (2007), Mercedes CLK500 (2005), Mercedes-Benz SL65 AMG (2005), Mercedes-Benz SLR McLaren (2004), Mitsubishi Eclipse GSX (1999), Mitsubishi Eclipse GT (2006), Mitsubishi Lancer Evolution IX MR (2006), Nissan 240 SX (1992), Nissan 350Z (2006), Nissan Skyline GT-R R34 (1999), Pagani Zonda F (2006), Plymouth Hemi Cuda (1970), Plymouth Road Runner (1970), Police Civic Cruiser Police Interceptor Pontiac GTO (2006), Porsche 911 GT3 RS (2006), Porsche 911 Turbo S (2006), Porsche Carrera GT (2004), Porsche Cayman S (2006), Renault Clio V6 (2005), Subaru Impreza WRX STI (2004), Toyota MR2 (1992), Toyota Supra (1998), Vauxhall Monaro VXR (2005), Volkswagen Golf R32 (2006). Τουλάχιστον σε αυτό τον τομέα δεν έχουμε παράπονο!]. |
