|
«Κάθε άντρας είναι ένα νησί» (Και κάθε γυναίκα τί είναι τότε, χερσόνησος;!;) |
|
Συντάχθηκε από τον/την Θάνο Μαντζάνα
|
|
Ημερομηνία Δημοσίευσης: Πέμπτη, 28 Ιουνίου 2007 |
|
Η θερμοκρασία χτύπησε κόκκινο, τα νεύρα μας μπιέλα και οι αντοχές μας μπουζί! Τί χτύπησαν δηλαδή, τα κάψαμε τα μπουζί, πήγαμε για αλλαγή και τώρα κοντεύουμε να διαλύσουμε και τα καινούργια...Μια εβδομάδα – κόλαση στην κυριολεξία, με τους βαθμούς Κελσίου στην ατμόσφαιρα να συναγωνίζονται αυτούς στα σημεία των πυρκαγιών και μόνο το δίκτυο της ΔΕΗ – για να έρθει το πράγμα στα ίσα του ίσως; - να έχει πολλές φορές χαμηλότερη όχι μόνο της απαιτούμενης για την εποχή αλλά και του επιτρεπτού μέσου όρου τάση, κάνοντας φράσεις όπως «θα σου αλλάξω τα φώτα» να μετατρέπονται από απειλή σε άτυχο, κακόγουστο ανέκδοτο. Και όπως συμβαίνει πάντα όταν επικρατεί αυτή η...ειδυλλιακή (γράφουμε και καμιά βλακεία για να μη μας έρθει ντουβρουτζάς, lol) κατάσταση τους θερινούς μήνες μία είναι η φράση – επωδός που ακούς παντού: «Αχ και να ήμουν σε ένα νησάκι....». |
|
Περισσοτερα
|
|
Συντάχθηκε από τον/την Θάνο Μαντζάνα
|
|
Ημερομηνία Δημοσίευσης: Πέμπτη, 21 Ιουνίου 2007 |
|
Αλλη μια δύσκολη ημέρα στη δουλειά, ευτυχώς η νέα εργατική νομοθεσία που είχε ψηφιστεί την προηγούμενη χρονιά επέτρεπε να φύγει κανείς νωρίτερα από τον χώρο εργασίας του – αν βέβαια είχε τελειώσει με τις άμεσες υποχρεώσεις του, σιγά μη στη χάριζαν και εντελώς! - σε περίπτωση ακραίων καιρικών φαινομένων παρότι οι ισοθερμικοί θόλοι διατηρούσαν τη θερμοκρασία και τις υπόλοιπες παραμέτρους του κλίματος σταθερές στις πόλεις καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Μόλις μπήκε στο σπίτι του οι ανιχνευτές κίνησης έδωσαν εντολή στους σαρωτές υπέρυθρων ακτίνων οι οποίοι, αφού έκαναν τις αστραπιαίες μετρήσεις όλων των μεταβλητών του σώματος του (ήταν μια διαδικασία που ταυτόχρονα λειτουργούσε και ως τακτικό, καθημερινό δηλαδή και στιγμιαίο check up), έθεσαν αυτόματα σε λειτουργία τους οργανικούς ιονιστές – κάτι σαν αυτό που παλαιότερα έλεγαν air condition αλλά πολύ πιο μικρό σε μέγεθος, πιο πρακτικό και ασύγκριτα πιο αποτελεσματικό. |
|
Περισσοτερα
|
|
Συντάχθηκε από τον/την Θάνο Μαντζάνα
|
|
Ημερομηνία Δημοσίευσης: Πέμπτη, 14 Ιουνίου 2007 |
|
Ναι κυρίες και κύριοι, ας το πω από την αρχή για να μη νομίζετε ότι είμαι και τόσο πολύ παράξενος πια: Και εγώ ζεσταίνομαι (και πάρα πολύ!) και θα ήθελα πάρα πολύ μια βουτιά στη θάλασσα αυτή τη στιγμή και μερικές ημέρες ξεκούραση δε θα μου έρχονταν καθόλου άσχημα. Εντάξει, ευχαριστημένοι που το παραδέχτηκα; Ομως όχι, δε θα σας κάνω και τη χάρη να πω ότι ονειρεύομαι να...μεταναστεύσω οριστικά σε ένα παραλιακό μέρος όπως είμαι σίγουρος ότι συμβαίνει με πολλούς/ές από εσάς αυτό τον καιρό. Οχι, αυτό ποτέ! Μπορεί να μην ισχύει βέβαια όσο για τον χειμώνα αλλά ακόμα και τώρα, μέσα στην κάψα του καλοκαιριού, υπάρχουν πολλά όμορφα σε αυτή την πόλη και ακόμα περισσότερα που με κρατούν κοντά της. Και μιλάω φυσικά για την πόλη μου, την Αθήνα, σε αυτήν έχω περάσει όλη σχεδόν τη ζωή μου, αυτήν ξέρω και αυτήν αγαπώ... |
|
Περισσοτερα
|
|
Συντάχθηκε από τον/την Θάνο Μαντζάνα
|
|
Ημερομηνία Δημοσίευσης: Δευτέρα, 04 Ιουνίου 2007 |
|
Προσωπικά βέβαια όχι μόνο δεν το έχω κρύψει ποτέ αλλά και το έχω γράψει αρκετές φορές ότι το καλοκαίρι δεν είναι η αγαπημένη μου εποχή και έτσι δεν περιμένω και πολλά από αυτό. Το ίδιο όμως δεν περιμένω και από οποιαδήποτε άλλη, δε νομίζω ότι το πόσο καλά περνάει κανείς είναι θέμα μας δεδομένης χρονικής στιγμής αλλά της διάθεσης του και βέβαια των συγκυριών...Στην ουσία – και όπως έχω τονίσει με έμφαση και άλλοτε αυτό δεν συνιστά καμία μοιρολατρία, το αντίθετο μάλιστα – αυτό που πρέπει να κάνει είναι να ακολουθεί τον εκάστοτε ρυθμό της ζωής, ούτε να προσπαθεί να προηγηθεί αυτής αλλά ούτε και να καθυστερεί και να μένει πίσω. Ολο κι όλο αυτό που χρειάζεται είναι να προσπαθήσεις να συντονιστείς μαζί της, θέλει ίσως λίγο κόπο στην αρχή αλλά δεν είναι και τόσο δύσκολο και από μια στιγμή και μετά γίνεται και συνήθεια. Ναι, αναρωτιούνται πολλοί, αλλά για να σε οδηγήσει τελικά...πού; |
|
Περισσοτερα
|
|
Η δικαίωση μιας προσπάθειας (και η αρχή μιας μεγαλύτερης και πιο δύσκολης...) |
|
Συντάχθηκε από τον/την Θάνο Μαντζάνα
|
|
Ημερομηνία Δημοσίευσης: Τρίτη, 29 Μαΐου 2007 |
Θα ξεκινήσω απλά παραθέτοντας το δελτίο Τύπου που έγραψε και απέστειλε ήδη στα ΜΜΕ αλλά και...κάθε ενδιαφερόμενο η υπεύθυνη επικοινωνίας του Movieworld Χριστίνα Μπονάρου. Κάποια πράγματα είναι καλύτερα να τα αφήνεις στους αρμόδιους για αυτά – ποιος ο λόγος διαφορετικά να συνεργάζεσαι μαζί τους; - και άλλωστε είναι τόσο περιεκτικό και ακριβές ώστε μάλλον δεν χρειάζεται τίποτα περισσότερο και το μόνο που έχω να κάνω εγώ είναι να προσθέσω κάποιες διευκρινίσεις στη συνέχεια...
Movieworld: Αποκλειστικός υποστηρικτής του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης στο Internet και επισήμως! |
|
Περισσοτερα
|
|
Συντάχθηκε από τον/την Θάνο Μαντζάνα
|
|
Ημερομηνία Δημοσίευσης: Δευτέρα, 21 Μαΐου 2007 |
|
Είχε προσέξει εδώ και ημέρες ότι τον παρακολουθούσε. Επικίνδυνος δεν φαινόταν ακόμα αλλά σίγουρα έδειχνε επίφοβος...Και πού ήξερε αν θα γινόταν στο μέλλον; Και αυτό το μέλλον θα πρόβαλλε όχι μόνον όλο και πιο κοντινό αλλά και πιο απειλητικό τις επόμενες ημέρες. Ο άλλος πλησίαζε όλο και περισσότερο. Και ξεθάρρευε όλο και πιο πολύ, μην πούμε και ότι αποθρασυνόταν κιόλας...Είχε φτάσει πλέον να τον πλησιάζει σε απόσταση λίγων μέτρων, κάθε βράδυ του φαινόταν ότι ζύγωνε και πιο πολύ. Καθόταν εκεί ώρες, ακίνητος και απλά τον παρατηρούσε...Αυτό τον καθησύχαζε λίγο αν και η αλήθεια είναι ότι δεν ανησυχούσε και τόσο. Ισως γιατί κάτι του θύμιζε, δεν μπορούσε να φέρει στο νου του πού και πώς αλλά σίγουρα κάπου τον είχε ξαναδεί... |
|
Περισσοτερα
|
|
Συντάχθηκε από τον/την Θάνο Μαντζάνα
|
|
Ημερομηνία Δημοσίευσης: Δευτέρα, 14 Μαΐου 2007 |
|
Υπεραπλουστεύοντας ίσως τα πράγματα αλλά η κοινωνία – η δεδομένη μέσα στην οποία ζει καθένας μας και όλες μαζί που αποτελούν την πανανθρώπινη - δεν είναι παρά ένα σύνολο ανθρώπων που συνδέεται μεταξύ του με διάφορες σχέσεις. Ποτέ και κανένας δεν γνωρίζει ολόκληρο αυτό το σύνολο, ξέρουμε ένα τμήμα του με το οποίο κάτι έχουμε κοινό, όχι το ίδιο πράγμα με καθένα από τα μέλη του. Καθένα από αυτά τα μέλη επίσης συνδέεται με διάφορους τρόπους με άλλα πρόσωπα, κάποια από αυτά τα γνωρίζουμε και εμείς, είναι και στον δικό μας ευρύτερο κύκλο αλλά υπάρχουν και άλλα, πολλά περισσότερα συνήθως (ακόμα και αν με μέλος αυτό μας ενώνει μια πολύ κοντινή σχέση, π. χ. αδελφική) τα οποία τα ξέρουμε ελάχιστα ή και, πιο συχνά, δεν θα τα γνωρίσουμε ποτέ, ίσως και να αγνοούμε ακόμα και την ύπαρξη τους. |
|
Περισσοτερα
|
|
Συντάχθηκε από τον/την Θάνο Μαντζάνα
|
|
Ημερομηνία Δημοσίευσης: Τετάρτη, 09 Μαΐου 2007 |
|
Οπως έχω παρατηρήσει μάλιστα, από προσωπική εμπειρία και όχι μόνον, αυτές οι αναμονές, αναγκαστικά στατικές περίοδοι οι οποίες ακόμα και αν διαρκούν ελάχιστα μας φαίνονται ότι κρατάνε μιαν αιωνιότητα (άντε «και μια μέρα», για χάρη του Πέτρου...), κατά κανόνα συμπίπτουν με τα μεσοδιαστήματα των εποχών του έτους. Χρονικές αλλαγές δηλαδή που υπερβαίνουν κατά πολύ τις απλές ημερολογιακές καθώς είναι δεδομένο ότι επιδρούν επάνω μας βιολογικά/σωματικά, πνευματικά, ψυχολογικά, συναισθηματικά και ίσως και με άλλους τρόπους. Αναπόφευκτα λοιπόν όταν σε μια τέτοια – όσο και αν είναι παροδική και αν το γνωρίζουμε πολύ καλά αυτό – αναστάτωση του εαυτού μας έρχεται να προστεθεί και η αίσθηση της αναμονής τα πράγματα γίνονται χειρότερα, ακόμα και αφόρητα κάποιες φορές. |
|
Περισσοτερα
|
|
Κλείνοντας λογαριασμούς... |
|
Συντάχθηκε από τον/την Θάνο Μαντζάνα
|
|
Ημερομηνία Δημοσίευσης: Κυριακή, 06 Μαΐου 2007 |
|
Ισως να παρατηρήσατε ότι μετά το Πάσχα δημοσιεύθηκε ένας ασυνήθιστα μεγάλος αριθμός editorials και μάλιστα σε ιδιαίτερα ακανόνιστα μεταξύ τους διαστήματα. Υπήρχε ένα μικρό μυστικό πίσω από αυτό το οποίο τώρα μπορώ να σας το πω: Αν τα μετρήσετε – αν και δεν υπάρχει λόγος να το κάνετε, το έκανα εγώ πάρα πολλές φορές για να είμαι σίγουρος! – θα δείτε ότι είναι όσα ακριβώς θα έπρεπε να είναι από τις αρχές Φεβρουαρίου αλλά...δεν ήταν! Με άλλα λόγια με αυτό που διαβάζετε συμπληρώνεται ο αριθμός των editorials που για διάφορους λόγους δεν είχα γράψει κανονικά κάποιες Δευτέρες του Φεβρουαρίου και σχεδόν ολόκληρο τον Μάρτιο... |
|
Περισσοτερα
|
|
Συντάχθηκε από τον/την Θάνο Μαντζάνα
|
|
Ημερομηνία Δημοσίευσης: Δευτέρα, 30 Απριλίου 2007 |
|
Φεύγοντας από την Τεχνόπολη το Σάββατο το βράδυ σταμάτησα για μερικά δευτερόλεπτα στο τέλος του επικλινούς επιπέδου, αυτού που από τη χαμηλή αυλή των εγκαταστάσεων σε φέρνει στο επίπεδο της πόρτας της Πειραιώς. Παρότι ήταν αρκετά αργά και εγώ μάλλον πολύ ελαφρά ντυμένος δεν αισθάνθηκα ούτε υποψία κρύου. «Πάει», σκέφτηκα, «αυτό ήταν, τέρμα και για εφέτος. Χειμώνας οριστικά τέλος, άνοιξη πια, το ελάχιστο βέβαια διάστημα που διαρκεί πλέον αυτή η εποχή και μετά κατ’ ευθείαν καλοκαίρι...». Και μετά φυσικά χαμογέλασα συνειδητοποιώντας ότι μόνο περίεργο δεν ήταν αυτό, ο Απρίλιος ήθελε πια ελάχιστες ημέρες για να τελειώσει. Γύρισα και κοίταξα πίσω μου, τα φωτισμένα κτίρια όπου γίνονταν οι εκδηλώσεις του Video Art Festival και τον αρκετό ακόμα κόσμο που υπήρχε στον ανοιχτό χώρο μπροστά τους καθώς οι συναυλίες θα συνεχίζονταν για πολύ ακόμα, γύρισα, άφησα τα μάτια μου να περιπλανηθούν στα φώτα του δρόμου και εκείνα των αυτοκινήτων που περνούσαν βιαστικά – δεν έχει μποτιλιάρισμα τέτοια ώρα -, προχώρησα, πέρασα την πόρτα και βγήκα στην Πειραιώς... |
|
Περισσοτερα
|
|
|
Editorial
