|
Εσταυρωθέντες και σταυρώσαντες... |
|
Συντάχθηκε από τον/την Θάνο Μαντζάνα
|
|
Ημερομηνία Δημοσίευσης: Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2007 |
|
Μια φορά και ένα καιρό, στο απώτατο παρελθόν ή στο πολύ μακρινό μέλλον, ήταν μια χώρα που την έλεγαν Ευδαιμονία. Οι κάτοικοι της μπορούσαν να πουν ότι, όσον αφορούσε στη δημόσια ζωή τους τουλάχιστον, ήταν ευτυχισμένοι: Συμβίωναν ειρηνικά με τις γειτονικές τους χώρες και ευημερούσαν, είχαν ένα συνολικό βιοτικό επίπεδο άνω του ικανοποιητικού και χωρίς να υπάρχουν ανάμεσα στο οικονομικό επίπεδο καθενός σοβαρές διαφορές που δημιουργούν ακόμα σοβαρότερες κοινωνικές τριβές και εντάσεις, η ανεργία ήταν πρακτικά ανύπαρκτη, κατανάλωναν υγιεινά προϊόντα μέσα σε ένα φιλικό περιβάλλον που τους σεβόταν και δεν τους ταλαιπωρούσε ακριβώς γιατί το σέβονταν και εκείνοι, διέθεταν οργανωμένα και αποτελεσματικά συστήματα παιδείας και υγείας, όλοι τους είχαν πρόσβαση στα αγαθά των νέων τεχνολογιών αλλά και τη γνώση για το πώς να τα χρησιμοποιούν και τέλος ο πολιτισμός, σε όλες του τις εκφάνσεις, ανθούσε. |
|
Περισσοτερα
|
|
Συντάχθηκε από τον/την Θάνο Μαντζάνα
|
|
Ημερομηνία Δημοσίευσης: Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2007 |
|
Η Α105k4 πάτησε ακόμα μια φορά το κουμπί των επιλογών αφηρημένα. Για άλλη μια φορά ο ήχος της μηχανής γέμισε το δωμάτιο καθώς οι ιμάντες άρχισαν να κάνουν τη διαδρομή που εκτελούσαν καθημερινά σε χιλιάδες επαναλήψεις, ημέρα και νύχτα, όλο το χρόνο...Η Α105k4 κοίταξε λίγο εκνευρισμένα την οθόνη που έδειχνε την πορεία της επιλογής της μέσα στο σύστημα πριν φτάσει στα χέρια της. Πόσες εκατοντάδες, χιλιάδες ίσως φορές (το σύστημα αρχειοθέτησης άλλαζε συνέχεια ώστε ουσιαστικά κάθε τόσο να ξαναρχίζει και για καθαρά ψυχολογικούς λόγους βέβαια, αν δεν γινόταν έτσι θα είχε περάσει τα έξι μηδενικά εδώ και πάρα πολύ καιρό) είχε δει αυτήν ακριβώς τη σειρά των εικόνων με μιαν ελάχιστη – τόσο πολύ ώστε κάποιος που είχε περάσει σε αυτό το δωμάτιο μόνο λίγα λεπτά μάλλον δεν θα την αντιλαμβανόταν καν – διαφορά στην τελευταία τους; |
|
Περισσοτερα
|
|
Το μακρύ ταξίδι του καλοκαιριού μέσα στο φθινόπωρο... |
|
Συντάχθηκε από τον/την Θάνο Μαντζάνα
|
|
Ημερομηνία Δημοσίευσης: Δευτέρα, 03 Σεπτεμβρίου 2007 |
|
Την προηγούμενη Δευτέρα αφενός είχα ήδη έτοιμο το κείμενο μου και αφετέρου και πολύ σπουδαιότερο τα γεγονότα ήταν ακόμα σε εξέλιξη και η θλίψη μα και η οργή μου ήταν ακόμα πολύ μεγάλες για να γράψω κάτι. Σήμερα όμως οφείλω να ξεκινήσω με αυτούς τους εξήντα τέσσερις (64!!) συμπολίτες μας που δεν είναι πια μαζί μας και ταυτόχρονα να αφιερώσω αυτό το κείμενο στη μνήμη τους. Εξήντα τέσσερις συνάνθρωποι μας για τους οποίους αυτό το καλοκαίρι ήταν το τελευταίο καθώς εγκατέλειψαν τη ζωή με τον πιο φριχτό τρόπο, ανάμεσα στις φλόγες. Ολοι τους είχαν ακόμα κάποια καλοκαίρια να ζήσουν, μερικοί λίγα, άλλοι περισσότερα και κάποιοι άλλοι (τα μικρά παιδιά) πάρα πολλά. |
|
Περισσοτερα
|
|
Συντάχθηκε από τον/την Θάνο Μαντζάνα
|
|
Ημερομηνία Δημοσίευσης: Δευτέρα, 27 Αυγούστου 2007 |
To the centre of the city where all roads meet, waiting for you
To the depths of the ocean where all hopes sank, searching for you
I was moving through the silence without motion, waiting for you
In a room with a window in the corner I found truth
Ο ΧΧΧ265 τέλειωσε το φαγητό του - απολύτως βιολογικά παρασκευασμένο και εξ ολοκλήρου φιλικά προς το περιβάλλον συσκευασμένο – και πέταξε προσεχτικά τα υπολείμματα στον ειδικό κάδο ανακύκλωσης. Εριξε μια ματιά στην ψηφιακή συσκευή που κατέγραφε το πέρασμα του χρόνου, ψηλά στον αριστερό τοίχο...Υπήρχε ακόμα λίγος μέχρι να τελειώσει το διάλειμμα του. Κοίταξε γύρω του, τους...συντρόφους του; Να κάτι που δεν τους είχαν μάθει ποτέ αλήθεια, το πώς να αποκαλούσαν όλους αυτούς με τους οποίους ζούσαν και εργάζονταν μαζί. |
|
Περισσοτερα
|
|
Movieworld 2007 (-‘8) 0.2: The big return! <em>(Tagline: Coming up strong...)</em> |
|
Συντάχθηκε από τον/την Θάνο Μαντζάνα
|
|
Ημερομηνία Δημοσίευσης: Δευτέρα, 20 Αυγούστου 2007 |
|
Λυπάμαι που θα απογοητεύσω τους (όχι και αναρίθμητους πιστεύω...) φίλους των κειμένων μου και ειδικά τον αγαπητό μου Πέτρο ο οποίος είχε φαγωθεί τις τελευταίες ημέρες ότι ανυπομονούσε να ανοίξουμε και πάλι για αυτό και μόνο τον λόγο αλλά...όχι, αυτό δεν θα είναι ένα από τα μυθοπλαστικά/«λογοτεχνίζοντα» editorials μου που τόσο του αρέσουν! Για ακόμα ένα τέτοιο θα πρέπει να περιμένει μάλλον την επόμενη Δευτέρα...Αυτή την εβδομάδα όμως δεν υπήρχε ούτε χρόνος αλλά ούτε και διάθεση - για να λέμε και την αλήθεια – για κάτι ανάλογο. Γιατί υπήρχαν πάρα πολλά πράγματα που έπρεπε να γίνουν, σε διάφορα επίπεδα. |
|
Περισσοτερα
|
|
Συντάχθηκε από τον/την Θάνο Μαντζάνα
|
|
Ημερομηνία Δημοσίευσης: Δευτέρα, 30 Ιουλίου 2007 |
|
Ούτε εγώ έχω πάρα πολύ κέφι να γράψω σήμερα και φαντάζομαι ούτε εσείς όρεξη να διαβάζετε, «τέτοια ώρα τέτοια λόγια» που λένε...Τί να γράψεις άλλωστε σε ανθρώπους που πολύ πιθανό να σε διαβάζουν στο laptop τους, απλά περιμένοντας να περάσουν οι ατελείωτες ώρες ενός ταξιδιού με καράβι και ενώ οι περισσότεροι συνεργάτες σου σου έχουν ήδη πει «καλό καλοκαίρι» και οι λίγοι που έμειναν ετοιμάζονται να το κάνουν; Οχι και πάρα πολλά, σχεδόν τίποτα...Και για να πω την αλήθεια αν άλλες χρονιές έβλεπα από γραφικό ως και λίγο εκνευριστικό κάποιες φορές ότι όλη σχεδόν η Ελλάδα αποφασίζει να «κατεβάσει ρολά» το συγκεκριμένο διάστημα εφέτος όχι απλά δικαιολογώ αλλά και καταλαβαίνω με το παραπάνω όσους δεν φεύγουν τώρα επειδή είναι αναγκασμένοι (από συγκυρίες της δουλειάς τους ή άλλες, την πλειοψηφία δηλαδή) αλλά επειδή το επέλεξαν ενώ θα μπορούσαν να το κάνουν κάποια άλλη στιγμή του καλοκαιριού. |
|
Περισσοτερα
|
|
Travelling not running... |
|
Συντάχθηκε από τον/την Θάνο Μαντζάνα
|
|
Ημερομηνία Δημοσίευσης: Δευτέρα, 23 Ιουλίου 2007 |
|
Καθώς ο Ιούλιος προχωράει προς το τέλος του και η σεζόν των διακοπών πηγαίνει ταχύτατα προς το peak της τις τελευταίες ημέρες αποχαιρετώ συνέχεια φίλους και γνωστούς που φεύγουν ή ετοιμάζονται να φύγουν. Και σχεδόν τις περισσότερες φορές, αν μιλάμε από κοντά, σε ένα τουλάχιστον σημείο της συζήτησης προσπαθώ να πνίξω ένα αυθόρμητο χαμόγελο. Είναι η στιγμή που αναφέρουν τη λέξη «ταξίδι»...Και όχι, δεν πρόκειται για ζήλια επειδή εγώ, όπως έχω ήδη γράψει σε προηγούμενο editorials, δεν πρόκειται να μετακινηθώ καθόλου από την Αθήνα το εφετινό καλοκαίρι, την ίδια ακριβώς αίσθηση θα είχα και αν έφευγα και εγώ σε δυο – τρεις ημέρες. Λυπάμαι αλλά και μόνον η εικόνα κάποιου που ανεβαίνει βιαστικά τη σκάλα ενός πλοίου μερικά λεπτά πριν αυτό σαλπάρει, τρέχοντας με την ψυχή στο στόμα, με δύο βαλίτσες στο ένα χέρι, ένα σακ βουαγιάζ στο άλλο, τα εισιτήρια στο στόμα, ένα ζεσταμένο πια μπουκάλι νερό στη μασχάλη και ίσως και ένα παιδάκι να κρέμεται σχεδόν στην πλάτη του σα να είναι η... |
|
Περισσοτερα
|
|
Συντάχθηκε από τον/την Θάνο Μαντζάνα
|
|
Ημερομηνία Δημοσίευσης: Δευτέρα, 16 Ιουλίου 2007 |
|
Το να υπερβείς βέβαια συγκεκριμένα, πρακτικά προβλήματα τόσο των μαθηματικών όσο και – ίσως ακόμα περισσότερο μάλιστα...- της καθημερινότητας δεν είναι εύκολη υπόθεση. Χρειάζεται μεθοδικότητα, συνδυαστική σκέψη, καθαρό μυαλό και τις περισσότερες φορές και μια δόση ευρηματικότητας. Και φυσικά μια κοινή λογική που να λειτουργεί σωστά αλλά αυτή τη θεωρούμε δεδομένη γιατί διαφορετικά δε θα συζητούσαμε και εσείς δε θα διαβάζατε αυτές τις γραμμές...Οχι βέβαια ότι αυτά μας εξασφαλίζουν τη λύση, την «παράκαμψη» δηλαδή σε αυτή την περίπτωση, του προβλήματος, είναι απλά τα απαραίτητα προαπαιτούμενα. Από εκεί και πέρα, όπως και κάθε άλλη φορά, χρειάζεται ανάλυση των παραμέτρων του προβλήματος και προσεχτική ταξινόμηση τους στον σκληρό δίσκο του εγκεφάλου μας έτσι ώστε να το κατανοήσουμε σε όλες τις διαστάσεις του. |
|
Περισσοτερα
|
|
Ιστορίες καλοκαιρινής τρέλας... |
|
Συντάχθηκε από τον/την Θάνο Μαντζάνα
|
|
Ημερομηνία Δημοσίευσης: Δευτέρα, 09 Ιουλίου 2007 |
Some ghosts are faster than others…
Τα τοπία έτρεχαν τόσο γρήγορα που δεν πρόλαβε ούτε να τα αντιληφθεί, το μόνο που του έμεινε ήταν μια αστραπιαία εναλλαγή χρωμάτων, πράσινο, γαλάζιο, περισσότερο ή λιγότερο γκρίζο – ανάλογα με το αν είχε υπάρξει πυρκαγιά και πόσο μεγάλη ήταν η έκταση της – και φυσικά μαύρο, πάρα πολύ μαύρο αφού η νύχτα ήταν ήδη πολύ προχωρημένη. Πόσο του είχε πει ότι ήταν; Πέντε ώρες και κάτι με το αυτοκίνητο; Χαμογέλασε ικανοποιημένος, αυτή τη φορά είχε κατεβάσει το ρεκόρ του...Δεν πρέπει να έκανε περισσότερα από μερικά δευτερόλεπτα, το μισό τουλάχιστον αυτού του χρόνου του χρειάστηκε για να περάσει τη θάλασσα. Οτι και αν είσαι η χαμηλότερη θερμοκρασία και η υψηλή υγρασία που επικρατεί πάντα στα στρώματα του αέρα επάνω από την επιφάνεια της σε αναγκάζουν να χαμηλώσεις την ταχύτητα σου... |
|
Περισσοτερα
|
|
Συντάχθηκε από τον/την Θάνο Μαντζάνα
|
|
Ημερομηνία Δημοσίευσης: Τετάρτη, 04 Ιουλίου 2007 |
|
Οι θερμοκρασίες ήταν και είναι τέτοιες που δε νομίζω κανένας να έμεινε μέσα το Σάββατο το βράδυ. Αρα δε νομίζω να ήταν και πολλοί αυτοί που δεν παρατήρησαν ότι είχαμε πανσέληνο – πώς στην ευχή να μην προσέξεις ένα τεράστιο χρυσό δίσκο σε έναν απόλυτα καθαρό και ξάστερο ουρανό ακόμα και αν δεν το ήθελες; Οπως δηλαδή συμβαίνει με όλες λίγο – πολύ τις καλοκαιρινές πανσελήνους...Αφήνοντας λοιπόν κατά μέρος διάφορους μύθους και δοξασίες περί βρικολάκων, λυκανθρώπων κ.λπ. που αφορούν μόνο τους σεναριογράφους και όχι την καθημερινή μας ζωή δεν μπορούσες καθώς αγνάντευες αυτό το φεγγάρι να μην παρασυρθείς σε κάποιες σκέψεις, είναι πολύ δύσκολο να το αποφύγεις τέτοιες βραδιές εκτός και αν είναι βαρύς χειμώνας και είσαι κλεισμένος μέσα. Υπάρχει και επιστημονική εξήγηση για αυτό, έχει αποδειχθεί ότι η φάση της πανσελήνου επηρεάζει ποικιλοτρόπως την εσωτερική ισορροπία του ανθρώπινου – και ίσως όχι μόνο αν κρίνουμε από το ότι οι σκύλοι γαβγίζουν πολύ περισσότερο και πιο δυνατά τέτοιες νύχτες, το γνωστό barking at the moon – σώματος, αν και ακόμα δεν έχει αναλυθεί επακριβώς το πώς και σε ποια σημεία του συμβαίνει αυτό. |
|
Περισσοτερα
|
|
|
Editorial
