Alternative content

Βαθμολογία: 8/10
Είδος: Action/Multiplayer
Κατασκευαστής: EA/Digital Illusions
Ελάχιστες Απαιτήσεις: Pentium ΙΙΙ 933ΜHz, 256MB RAM, 3D κάρτα γραφικών με 64ΜΒ μνήμη, 2GB HD.
Προτεινόμενη Σύνθεση: Pentium 4 1,2GHz, 512MB RAM, 3D κάρτα γραφικών με 64ΜΒ μνήμη.
Website: www.eagames.com/official/battlefield/vietnam/us/home.jsp
Βαθμός Δυσκολίας: Μέσος

Το "Battlefield 1942" που παρουσιάστηκε πέρυσι από την ΕΑ και την Digital Illusions μπήκε πανεύκολα στη λίστα των καλύτερων multiplayer πολεμικών παιχνιδιών όλων των εποχών. Χάρη στη δυνατότητα που έδινε στον παίκτη να ζήσει, παρέα με δεκάδες συμπαίκτες του μέσω Διαδικτύου, τα γεγονότα του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου με το σύνολο των όπλων και των μεγαλύτερων πεδίων μαχών της εποχής, έγινε αμέσως αγαπητό σε όλους τους fans του "αθλήματος". Ο γρήγορος ερχομός λοιπόν των add-on και νέων εκδοχών του, τόσο επισήμων όσο και "ερασιτεχνικών", ήταν κάτι παραπάνω από αναμενόμενος. Το "Battlefield Vietnam" ("BV") μας μεταφέρει – προφανέστατα - στο χώρο ενός από τους πιο "βρόμικους" πολέμους των Αμερικανών. Αν λοιπόν δεν ανήκετε στην κατηγορία εκείνων που βγαίνουν στους δρόμους με την πρώτη ευκαιρία για να διαδηλώσουν τα αντιαμερικανικά τους αισθήματα μείνετε συντονισμένοι, μιας και το "ΒV" είναι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα war games της εποχής μας.

Βασισμένο στη μηχανή του "Battlefield 1942", το "BV" ακολουθεί κατά πόδας όλα όσα έκαναν τον προκάτοχό του επιτυχημένο, σε σημείο που - παρόλο που ουσιαστικά πρόκειται για ένα νέο, αυτόνομο παιχνίδι - να μοιάζει απλώς με ένα καλοφτιαγμένο add-on. Το σενάριο του παιχνιδιού εκτυλίσσεται στους 13 συνολικά χάρτες του οι οποίοι, όπως καταλαβαίνετε, σφύζουν από δέντρα και... υγρασία (είτε πρόκειται για τις απέραντες ζούγκλες του Βιετνάμ, είτε για τα παράλια όπου λαμβάνουν χώρα οι αποβατικές ενέργειες). Οι χάρτες αυτοί δεν βασίζονται σε πραγματικά ιστορικά στοιχεία και απλώς είναι σχεδιασμένοι με στόχο τη "χαρά" του φαντάρου. Για πρώτη φορά σε τίτλο της σειράς εμφανίζονται ελικόπτερα, τα οποία υπήρξαν βασικότατα οπλικά συστήματα των Αμερικανών στον πόλεμο αυτό και δημιουργούν ένα νέο πεδίο ανάπτυξης τακτικών μάχης. Στις νέες μονάδες συγκαταλέγονται οι όλμοι, οι νάρκες, τα εκρηκτικά, οι αντιαεροπορικοί πύραυλοι έως και οι φριχτές παγίδες των Βιετκόνγκ που στην κυριολεξία πετσόκοβαν τους ανύποπτους Αμερικανούς που μπλέχτηκαν στα βάθη της ζούγκλας. Παρόλο που το "BV" μπορεί να παιχτεί και από έναν παίκτη, είναι φτιαγμένο καταρχήν για multiplayer mode το οποίο περιλαμβάνει τρεις διαφορετικούς τύπους παιχνιδιού: Conquest, όπου εσείς και οι συμπαίκτες σας πολεμάτε στο χάρτη του σεναρίου με σκοπό την κατοχή και τον έλεγχο των λεγόμενων spawn points, Co-op Conquest, ένα από τα ίδια με το προηγούμενο με τη μόνη διαφορά ότι κάποιοι στρατιώτες ελέγχονται από τον υπολογιστή (σε περίπτωση που οι παίκτες δε φτάνουν) και Evolution, όπου σε ένα σύνολο χαρτών και με ένα σύστημα πόντων για την ολοκλήρωση κάθε αποστολής οι άνθρωποι της Digital Illusions προσπάθησαν (όχι απόλυτα επιτυχημένα, είναι η αλήθεια) να προσομοιώσουν πραγματικές μάχες από τον πόλεμο του Βιετνάμ. Οι πιθανοί ρόλοι των πολεμιστών στα πεδία των μαχών είναι τέσσερις, Assault, Anti-Armor, Engineer και Sniper, οι οποίοι εξοπλίζονται με δύο σετ των έξι όπλων για κάθε πλευρά (Αμερικανοί - Βιετναμέζοι).

Έχοντας περιγράψει χοντρικά το νόημα του παιχνιδιού, το λογικό ερώτημα (και το ζητούμενο, όπως πάντα σε ένα review) είναι: "Πώς τα καταφέρνει στην πράξη;". Ασχολήθηκα αρκετά με το "Battlefield 1942" στο παρελθόν (και όσοι από εσάς έχετε κάνει το ίδιο θα καταλάβετε τι εννοώ) και έτσι δεν περίμενα τίποτε λιγότερο από όσα μου πρόσφερε το "BV". Με λίγα λόγια απόλυτα διασκεδαστικό και πωρωτικό multiplayer παιχνίδι και ένα εντελώς βλακώδες - αν και με την πλάκα του - singleplayer mode. Πιο συγκεκριμένα, αν έχετε έστω και ένα - δύο φίλους που έχουν όρεξη για τέτοιου είδους παιχνίδια, θα το διασκεδάσετε και με το παραπάνω. Οι δυνατότητες που ανοίγονται για κάθε παίκτη, εξαιτίας του τεράστιου αριθμού μονάδων από κάθε τύπο (εναέριες, χερσαίες κ.λπ.), αλλά και των εξαιρετικά καλοσχεδιασμένων χαρτών του παιχνιδιού, είναι ανεξάντλητες και περιορίζονται μόνο από τη φαντασία και την εφευρετικότητα του παίχτη. Το χαοτικό περιβάλλον του πεδίου της μάχης δρα τελικά προς όφελος του παιχνιδιού, καθώς δεν σας αφήνει να πάρετε ανάσα! Αν από την άλλη είστε "μοναχικός καβαλάρης", καλύτερα να το ξεχάσετε. Μπορεί βρε παλικάρια της Digital Illusions να το φτιάξατε ως multiplayer game, αλλά γιατί δεν ασχοληθήκατε έστω κι ένα μισάωρο με την ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης των πολεμιστών που ελέγχονται από τον υπολογιστή; Με λίγα λόγια, αν παίζετε μόνοι σας, θα παρατηρήσετε αμέσως τον εντελώς ρομποτικό τρόπο που μετακινούνται οι αντίπαλοι που ελέγχονται από το PC μεταξύ των spawn points. Και σα να μην έφταναν όλα αυτά, εκεί που θα πείτε "μα καλά, πρόκειται για εντελώς ηλίθιους" και πάρετε θάρρος, όλο και κάποιος απίστευτος ελεύθερος σκοπευτής που κρύβεται κάπου στο υπερπέραν της πίστας θα σας ξαπλώσει με την πρώτη βολή! Κρίμα, γιατί το συγκεκριμένο πρόβλημα είχε παρατηρηθεί ήδη από την εποχή του "Battlefield 1942" και διορθώθηκε κατά πολύ με κάποια patches, τα οποία όμως δεν περιλήφθηκαν στον κώδικα του "BV".

Όσοι έπαιξαν με το "Battlefield 1942" έχουν ήδη γνωρίσει τη λεπτομερέστατη - αν και απαιτητική - και απόλυτα ρεαλιστική μηχανή γραφικών του. Εδώ τα πράγματα είναι ακόμη πιο εξελιγμένα, με το σκηνικό της ζούγκλας να είναι πέρα για πέρα ατμοσφαιρικό. Μπορεί στις λεπτομέρειες να χάνει από τα πιο σύγχρονα παιχνίδια δράσης πρώτου προσώπου, αλλά δικαιολογείται αφού πρόκειται για ένα αχανές war game που δεν έρχεται σε άμεση αντιπαράθεση με το "Doom 3" για παράδειγμα. Κι αν τα γραφικά είναι υπέροχα ο τομέας της ηχητικής επένδυσης είναι ανεπανάληπτος, σε σημείο που καταντά... επικίνδυνος, καθώς οι θιασώτες της ροκ μουσικής πιθανόν να παρατήσουν το όπλο για να απολαύσουν τα μουσικά θέματα της εποχής από συγκροτήματα μεγαθήρια όπως οι Deep Purple και οι Jefferson Airplane. Σε ότι αφορά τα ηχητικά εφέ ούτε κρύο ούτε ζέστη, με τα διάφορα ψηφιακά "μπαμ-μπουμ" της μάχης να ακούγονται όπως και όσο πρέπει. Σημειώστε σε αυτό το σημείο ότι οι απαιτήσεις σε υπολογιστική ισχύ είναι – αναμενόμενα - ιδιαίτερα αυξημένες, κυρίως σε ότι αφορά τη μνήμη και πως οι χρόνοι φορτώματος σας επιτρέπουν να φτιάξετε με την άνεσή σας το καφεδάκι σας.

Νομίζω ότι δε χρειάζονται πολλά λόγια για το συμπέρασμα, το οποίο από τα παραπάνω είναι ήδη προφανές. Ως multiplayer war game το "Battlefield Vietnam" είναι υπεράριστο, με ελάχιστα και δευτερεύουσας σημασίας μειονεκτήματα, αλλά ως προς τον singleplayer τομέα του καλύτερα να φυλάξετε τα λεφτά σας για κάτι καλύτερο.