| (A work in progress:) «Διόρθωση» ή «μια ταινία για τα σκοτεινά στοιχεία που όλοι έχουμε μέσα μας...» |
| Συντάχθηκε από τον/την Κατερίνα Νάκου |
| Ημερομηνία Δημοσίευσης: Σάββατο, 12 Μαΐου 2007 |
 Νικολέτα Λούση, βοηθός σκηνοθέτη: Είμαστε μικρό συνεργείο και νομίζω ιδανικό για μια ταινία που μερικές φορές ξεφεύγει από το σενάριο και ρέπει προς το ντοκιμαντέρ. Υπάρχουν για παράδειγμα σκηνές που δεν προϋπήρχαν στο σενάριο και έχουν προκύψει από πράγματα που βλέπει ο Θάνος να γίνονται και τυχαίνει να του αρέσουν. Μερικές φορές κατά τα εξωτερικά γυρίσματα περαστικοί βρίσκουν την αφορμή για να πουν τον πόνο τους μπροστά στην κάμερα, άλλοι πάλι ευτυχώς την αποφεύγουν! Φίλιππος Μπουραΐμης, backup ηχολήπτης: Τώρα γνώρισα τον Θάνο και πρώτη φορά συμβαίνει στα γυρίσματα να επικρατεί ψυχική ηρεμία αλλά συγχρόνως να βγαίνει και δουλειά. Ήταν συγκλονιστικά τα γυρίσματα στις φυλακές καθώς και εκείνα με τους αστέγους. Έχει ενδιαφέρον εκείνο το αυθόρμητο που κάνει ο Θάνος, να κινείται από στενό σε στενό. Υπάρχουν τριών ειδών περαστικοί: Εκείνοι που νομίζουν ότι πρόκειται για τηλεοπτικό συνεργείο, οι ανυποψίαστοι που έχουν παίξει στην ταινία και δεν το ’χουν πάρει χαμπάρι αλλά δεν λείπουν και εκείνοι που εκνευρίζονται, βρίζουν και φεύγουν! Χρύσα Κρόκου - Κουρή, βοηθός σκηνογράφου: Η συνεργασία μας είναι πολύ καλή, μερικές φορές βέβαια η κούραση προκαλεί σύγχυση. Ιδιαίτερη σημασία είχαν για εμένα τα γυρίσματα που έγιναν στην Κλίμακα, έναν κοιτώνα αστέγων καθώς και στο Πράξις, μια πολυκλινική για μετανάστες. Δεν είχα ξαναβρεθεί σε τέτοια μέρη και με συγκλόνισε το γεγονός ότι οι άνθρωποι αυτοί μας δέχτηκαν και ήταν πρόθυμοι να μιλήσουν για τα προβλήματα τους και την κατάσταση που επικρατεί γύρω τους. Όσο για τους περαστικούς ισχύουν τα περίφημα «δεκαπέντε λεπτά δημοσιότητας» του Γουόρχολ, οι περισσότεροι νομίζουν ότι πρόκειται για τηλεοπτική εκπομπή και αδημονούν να δουν τα πρόσωπα τους στην τηλεόραση. Άλλες φορές πάλι νομίζουν ότι πρόκειται για κάποια σχολή ή ακόμα και για...σχολείο!  Στέφανος Ευθυμίου, ηχολήπτης: Η συνεργασία ήταν άψογη. Ο Θάνος κατόρθωσε να ξεπεράσει τυχόν δυσκολίες και να προσαρμοστεί με επιτυχία. Έδωσα σημασία σε κάποιες σκηνές που δεν έχουν πρόζα αλλά εστιάζουν στο βλέμμα. Πρόκειται για μια ταινία με πολλά επίπεδα που μιλάει για τη βία, τον ρατσισμό, την ξενοφοβία, μια ταινία για τη συγχώρεση και τα ανθρώπινα όρια. Εύη Ζαφειροπούλου, make up & hair artist: Είναι μια ταινία που βγήκε παρεΐστικα από φίλους του Θάνου. Η ατμόσφαιρα είναι χαλαρή ανάμεσα στους συντελεστές. Εντύπωση μου έκαναν οι σκηνές των «σπέσιαλ εφέ», μια σκηνή ξυλοδαρμού όπου φίλαθλοι τσακώνονται μεταξύ τους, περιστατικό δηλαδή που θυμίζει τα κατοπινά επεισόδια στην Αθήνα και διάφορα ευτράπελα όπως κάποια στιγμή που σταμάτησε ένα περιπολικό και χρειάστηκε να πείσουμε τους αστυνομικούς ότι πρόκειται για ταινία! Ματθαίος Βούλγαρης, διευθυντής παραγωγής: Υπάρχει δέσιμο μεταξύ των συντελεστών, λειτουργούν οι χημείες επάνω στη δουλειά, το διασκεδάζουμε αρκετά. Όταν τα πράγματα πηγαίνουν λίγο περίεργα ο καθένας με τον τρόπο του προσπαθεί να δώσει μια νότα...αγχολυτικής φύσεως. Υπήρξαν πλάνα δύσκολα όπου χρειάστηκε να κλείσουμε το δρόμο. Η επιλογή των ηθοποιών ήταν η κατάλληλη αφού οι ρόλοι τυχαίνει να συμπίπτουν με προσωπικά βιώματα (κάποιοι ηθοποιοί είναι Αλβανοί, όπως δηλαδή και οι αντίστοιχοι χαρακτήρες τους). Για εμένα η ταινία δεν επιδιώκει να απαντήσει σε ερωτήματα, προσπαθεί περισσότερο να αφυπνίσει συνειδήσεις, να μας σηκώσει από τον καναπέ και να μας κάνει να σκεφτούμε από μόνοι μας τις ερωτήσεις και τις απαντήσεις.  Ορνέλλα Καπετάνι, ηθοποιός: Το κλίμα στα γυρίσματα είναι πολύ ευχάριστο και με πολλά απρόοπτα. Έχουμε μαζευτεί άνθρωποι με πραγματικό ενδιαφέρον για τον κινηματογράφο και, το σημαντικότερο, μπορούμε να λειτουργήσουμε σαν ομάδα. Η κάθε στιγμή έχει ξεχωριστό ενδιαφέρον στην ιστορία. Η ταινία έχει ένα θέμα που αφορά πολύ κόσμο αφού όλοι λίγο - πολύ έχουμε μέσα μας κάτι σκοτεινό. Έχει να κάνει με τη συγχώρεση, τη δύναμη της και το γιατί τελικά επιλέγουμε να συγχωρούμε. Γιώργος Συμεωνίδης, ηθοποιός: Εξαιρετική η συνεργασία. Ιδιαίτερη σημασία είχαν οι σκηνές στις οποίες συναντηθήκαμε με ανθρώπους περιθωριακούς, ήταν οι πιο δυνατές και αποκαλυπτικές σκηνές. Υπήρξαν μερικές περιπτώσεις ανθρώπων των οποίων η πυκνότητα των εμπειριών και των δυσκολιών και η αδυναμία τους να επανενταχτούν και να αντεπεξέλθουν στον τρόπο με τον οποίο ζούμε εμείς οι υπόλοιποι ξεχώρισαν και μας συγκλόνισαν... Τέλος η μικρή και γλυκύτατη Σαβίνα - που έφτιαχνε ζεστές σοκολάτες σε όλους κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων - δυσανασχετεί λιγάκι που είναι το κέντρο της προσοχής όλων γιατί «θέλει να είναι και λίγο ελεύθερη», οι υπόλοιποι πάντως σίγουρα έχουν ανάγκη από την προσοχή της και νομίζω ότι το ξέρει. Εξάλλου, όπως λέει και το τραγούδι, «πώς να κρυφτείς απ’ τα παιδιά; Έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα...». Να σημειώσουμε τελειώνοντας ότι, όπως έχουμε προαναγγείλει, αυτή ήταν η πρώτη συνέντευξη που δημοσιεύουμε από την «υπό εξέλιξη» ταινία του Θάνου Αναστόπουλου και περισσότερο επέχει τη θέση γνωριμίας με τους συντελεστές. Θα ακολουθήσει άλλη μία, μετά την οριστική λήξη των γυρισμάτων, στην οποία θα τους θέσουμε περισσότερες και πιο συγκεκριμένες ερωτήσεις και βέβαια θα πάρει μέρος σε αυτήν και ο ίδιος ο δημιουργός.  |
